Conjugation of ائتلف
iʔ.ta.la.fato ally with, to coalesce with, to associate oneself with, to be accustomed to, to form coalition with Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِئْتِلَاف |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِئْتَلَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِئْتَلَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِئْتَلَفَ |
| نَحْنُ | اِئْتَلَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِئْتَلَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِئْتَلَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | آتَلِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْتَلِفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَأْتَلِفُ |
| نَحْنُ | نَأْتَلِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْتَلِفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْتَلِفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | آتَلِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْتَلِفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَأْتَلِفَ |
| نَحْنُ | نَأْتَلِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْتَلِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْتَلِفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | آتَلِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْتَلِفْ |
| هُوَ / هِيَ | يَأْتَلِفْ |
| نَحْنُ | نَأْتَلِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْتَلِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْتَلِفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِئْتَلِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِئْتَلِفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِئْتَلَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِئْتَلَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِئْتَلَفَتْ |
| نَحْنُ | اِئْتَلَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِئْتَلَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِئْتَلَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | آتَلِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْتَلِفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَأْتَلِفُ |
| نَحْنُ | نَأْتَلِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْتَلِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْتَلِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | آتَلِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْتَلِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَأْتَلِفَ |
| نَحْنُ | نَأْتَلِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْتَلِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْتَلِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | آتَلِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْتَلِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَأْتَلِفْ |
| نَحْنُ | نَأْتَلِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْتَلِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْتَلِفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِئْتَلِفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِئْتَلِفْنَ |