Conjugation of أوقع
to rush upon, to attack and throw down or beat, to fall foul of, to assail Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِيقَاع |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَوْقَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْقَعْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَوْقَعَ |
| نَحْنُ | أَوْقَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْقَعْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَوْقَعُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوقِعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوقِعُ |
| هُوَ / هِيَ | يُوقِعُ |
| نَحْنُ | نُوقِعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوقِعُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوقِعُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوقِعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوقِعَ |
| هُوَ / هِيَ | يُوقِعَ |
| نَحْنُ | نُوقِعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوقِعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوقِعُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوقِعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوقِعْ |
| هُوَ / هِيَ | يُوقِعْ |
| نَحْنُ | نُوقِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوقِعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوقِعُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْقِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْقِعُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَوْقَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْقَعْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَوْقَعَتْ |
| نَحْنُ | أَوْقَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْقَعْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَوْقَعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوقِعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوقِعِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُوقِعُ |
| نَحْنُ | نُوقِعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوقِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوقِعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوقِعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوقِعِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوقِعَ |
| نَحْنُ | نُوقِعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوقِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوقِعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوقِعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوقِعِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوقِعْ |
| نَحْنُ | نُوقِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوقِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوقِعْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْقِعِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْقِعْنَ |