Conjugation of أوقف
ʔaw.qa.fato bring to a stop, to bring to a standstill Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِيقَاف |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَوْقَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْقَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَوْقَفَ |
| نَحْنُ | أَوْقَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْقَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَوْقَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوقِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوقِفُ |
| هُوَ / هِيَ | يُوقِفُ |
| نَحْنُ | نُوقِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوقِفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوقِفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوقِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوقِفَ |
| هُوَ / هِيَ | يُوقِفَ |
| نَحْنُ | نُوقِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوقِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوقِفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوقِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوقِفْ |
| هُوَ / هِيَ | يُوقِفْ |
| نَحْنُ | نُوقِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوقِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوقِفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْقِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْقِفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَوْقَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْقَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَوْقَفَتْ |
| نَحْنُ | أَوْقَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْقَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَوْقَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوقِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوقِفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُوقِفُ |
| نَحْنُ | نُوقِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوقِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوقِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوقِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوقِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوقِفَ |
| نَحْنُ | نُوقِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوقِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوقِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوقِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوقِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوقِفْ |
| نَحْنُ | نُوقِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوقِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوقِفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْقِفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْقِفْنَ |