مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِيضَاح |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَوْضَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْضَحْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَوْضَحَ |
| نَحْنُ | أَوْضَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْضَحْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَوْضَحُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوضِحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوضِحُ |
| هُوَ / هِيَ | يُوضِحُ |
| نَحْنُ | نُوضِحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوضِحُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوضِحُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوضِحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوضِحَ |
| هُوَ / هِيَ | يُوضِحَ |
| نَحْنُ | نُوضِحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوضِحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوضِحُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوضِحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوضِحْ |
| هُوَ / هِيَ | يُوضِحْ |
| نَحْنُ | نُوضِحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوضِحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوضِحُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْضِحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْضِحُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَوْضَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْضَحْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَوْضَحَتْ |
| نَحْنُ | أَوْضَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْضَحْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَوْضَحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوضِحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوضِحِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُوضِحُ |
| نَحْنُ | نُوضِحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوضِحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوضِحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوضِحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوضِحِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوضِحَ |
| نَحْنُ | نُوضِحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوضِحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوضِحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوضِحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوضِحِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوضِحْ |
| نَحْنُ | نُوضِحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوضِحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوضِحْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْضِحِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْضِحْنَ |