Conjugation of أوعد
to give one's word Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِيعَاد |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَوْعَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْعَدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَوْعَدَ |
| نَحْنُ | أَوْعَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْعَدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَوْعَدُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوعِدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوعِدُ |
| هُوَ / هِيَ | يُوعِدُ |
| نَحْنُ | نُوعِدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوعِدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوعِدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوعِدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوعِدَ |
| هُوَ / هِيَ | يُوعِدَ |
| نَحْنُ | نُوعِدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوعِدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوعِدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوعِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوعِدْ |
| هُوَ / هِيَ | يُوعِدْ |
| نَحْنُ | نُوعِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوعِدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوعِدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْعِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْعِدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَوْعَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْعَدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَوْعَدَتْ |
| نَحْنُ | أَوْعَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْعَدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَوْعَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوعِدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوعِدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُوعِدُ |
| نَحْنُ | نُوعِدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوعِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوعِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوعِدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوعِدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوعِدَ |
| نَحْنُ | نُوعِدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوعِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوعِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوعِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوعِدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوعِدْ |
| نَحْنُ | نُوعِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوعِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوعِدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْعِدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْعِدْنَ |