Conjugation of أوسع
to be profuse, to spread one’s copiosity Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِيسَاع |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَوْسَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْسَعْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَوْسَعَ |
| نَحْنُ | أَوْسَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْسَعْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَوْسَعُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوسِعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوسِعُ |
| هُوَ / هِيَ | يُوسِعُ |
| نَحْنُ | نُوسِعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوسِعُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوسِعُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوسِعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوسِعَ |
| هُوَ / هِيَ | يُوسِعَ |
| نَحْنُ | نُوسِعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوسِعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوسِعُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوسِعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوسِعْ |
| هُوَ / هِيَ | يُوسِعْ |
| نَحْنُ | نُوسِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوسِعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوسِعُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْسِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْسِعُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَوْسَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْسَعْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَوْسَعَتْ |
| نَحْنُ | أَوْسَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْسَعْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَوْسَعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوسِعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوسِعِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُوسِعُ |
| نَحْنُ | نُوسِعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوسِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوسِعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوسِعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوسِعِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوسِعَ |
| نَحْنُ | نُوسِعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوسِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوسِعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوسِعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوسِعِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوسِعْ |
| نَحْنُ | نُوسِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوسِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوسِعْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْسِعِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْسِعْنَ |