Conjugation of أوصد
to close, to shut, to encase up to inaccessibility Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِيصَاد |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَوْصَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْصَدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَوْصَدَ |
| نَحْنُ | أَوْصَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْصَدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَوْصَدُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوصِدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوصِدُ |
| هُوَ / هِيَ | يُوصِدُ |
| نَحْنُ | نُوصِدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوصِدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوصِدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوصِدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوصِدَ |
| هُوَ / هِيَ | يُوصِدَ |
| نَحْنُ | نُوصِدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوصِدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوصِدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوصِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوصِدْ |
| هُوَ / هِيَ | يُوصِدْ |
| نَحْنُ | نُوصِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوصِدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوصِدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْصِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْصِدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَوْصَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْصَدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَوْصَدَتْ |
| نَحْنُ | أَوْصَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْصَدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَوْصَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوصِدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوصِدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُوصِدُ |
| نَحْنُ | نُوصِدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوصِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوصِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوصِدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوصِدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوصِدَ |
| نَحْنُ | نُوصِدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوصِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوصِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوصِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوصِدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوصِدْ |
| نَحْنُ | نُوصِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوصِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوصِدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْصِدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْصِدْنَ |