Conjugation of أورد
to transfer, to convey, to transport Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِيرَاد |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَوْرَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْرَدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَوْرَدَ |
| نَحْنُ | أَوْرَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْرَدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَوْرَدُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُورِدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُورِدُ |
| هُوَ / هِيَ | يُورِدُ |
| نَحْنُ | نُورِدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُورِدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُورِدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُورِدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُورِدَ |
| هُوَ / هِيَ | يُورِدَ |
| نَحْنُ | نُورِدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُورِدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُورِدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُورِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُورِدْ |
| هُوَ / هِيَ | يُورِدْ |
| نَحْنُ | نُورِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُورِدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُورِدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْرِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْرِدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَوْرَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْرَدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَوْرَدَتْ |
| نَحْنُ | أَوْرَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْرَدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَوْرَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُورِدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُورِدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُورِدُ |
| نَحْنُ | نُورِدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُورِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُورِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُورِدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُورِدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُورِدَ |
| نَحْنُ | نُورِدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُورِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُورِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُورِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُورِدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُورِدْ |
| نَحْنُ | نُورِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُورِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُورِدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْرِدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْرِدْنَ |