Conjugation of أورط
to embroil Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِيرَاط |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَوْرَطْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْرَطْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَوْرَطَ |
| نَحْنُ | أَوْرَطْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْرَطْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَوْرَطُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُورِطُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُورِطُ |
| هُوَ / هِيَ | يُورِطُ |
| نَحْنُ | نُورِطُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُورِطُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُورِطُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُورِطَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُورِطَ |
| هُوَ / هِيَ | يُورِطَ |
| نَحْنُ | نُورِطَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُورِطُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُورِطُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُورِطْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُورِطْ |
| هُوَ / هِيَ | يُورِطْ |
| نَحْنُ | نُورِطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُورِطُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُورِطُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْرِطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْرِطُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَوْرَطْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْرَطْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَوْرَطَتْ |
| نَحْنُ | أَوْرَطْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْرَطْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَوْرَطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُورِطُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُورِطِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُورِطُ |
| نَحْنُ | نُورِطُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُورِطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُورِطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُورِطَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُورِطِي |
| هُوَ / هِيَ | تُورِطَ |
| نَحْنُ | نُورِطَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُورِطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُورِطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُورِطْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُورِطِي |
| هُوَ / هِيَ | تُورِطْ |
| نَحْنُ | نُورِطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُورِطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُورِطْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْرِطِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْرِطْنَ |