مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِيدَاء |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَوْدَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْدَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَوْدَى |
| نَحْنُ | أَوْدَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْدَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَوْدَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُودِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُودِي |
| هُوَ / هِيَ | يُودِي |
| نَحْنُ | نُودِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُودُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُودُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُودِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُودِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُودِيَ |
| نَحْنُ | نُودِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُودُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُودُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُودِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُودِ |
| هُوَ / هِيَ | يُودِ |
| نَحْنُ | نُودِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُودُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُودُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْدِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَوْدَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْدَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَوْدَتْ |
| نَحْنُ | أَوْدَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْدَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَوْدَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُودِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُودِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُودِي |
| نَحْنُ | نُودِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُودِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُودِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُودِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُودِي |
| هُوَ / هِيَ | تُودِيَ |
| نَحْنُ | نُودِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُودِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُودِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُودِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُودِي |
| هُوَ / هِيَ | تُودِ |
| نَحْنُ | نُودِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُودِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُودِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْدِينَ |