Conjugation of أورث
to make inherit Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِيرَاث |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَوْرَثْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْرَثْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَوْرَثَ |
| نَحْنُ | أَوْرَثْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْرَثْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَوْرَثُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُورِثُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُورِثُ |
| هُوَ / هِيَ | يُورِثُ |
| نَحْنُ | نُورِثُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُورِثُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُورِثُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُورِثَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُورِثَ |
| هُوَ / هِيَ | يُورِثَ |
| نَحْنُ | نُورِثَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُورِثُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُورِثُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُورِثْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُورِثْ |
| هُوَ / هِيَ | يُورِثْ |
| نَحْنُ | نُورِثْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُورِثُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُورِثُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْرِثْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْرِثُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَوْرَثْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْرَثْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَوْرَثَتْ |
| نَحْنُ | أَوْرَثْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْرَثْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَوْرَثْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُورِثُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُورِثِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُورِثُ |
| نَحْنُ | نُورِثُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُورِثْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُورِثْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُورِثَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُورِثِي |
| هُوَ / هِيَ | تُورِثَ |
| نَحْنُ | نُورِثَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُورِثْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُورِثْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُورِثْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُورِثِي |
| هُوَ / هِيَ | تُورِثْ |
| نَحْنُ | نُورِثْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُورِثْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُورِثْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْرِثِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْرِثْنَ |