Conjugation of أنجس
to besmirch, to defile, to soil, to sully Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِنْجَاس |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَنْجَسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنْجَسْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَنْجَسَ |
| نَحْنُ | أَنْجَسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنْجَسْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَنْجَسُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنْجِسُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْجِسُ |
| هُوَ / هِيَ | يُنْجِسُ |
| نَحْنُ | نُنْجِسُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْجِسُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْجِسُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنْجِسَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْجِسَ |
| هُوَ / هِيَ | يُنْجِسَ |
| نَحْنُ | نُنْجِسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْجِسُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْجِسُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنْجِسْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْجِسْ |
| هُوَ / هِيَ | يُنْجِسْ |
| نَحْنُ | نُنْجِسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْجِسُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْجِسُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنْجِسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنْجِسُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَنْجَسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنْجَسْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَنْجَسَتْ |
| نَحْنُ | أَنْجَسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنْجَسْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَنْجَسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنْجِسُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْجِسِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُنْجِسُ |
| نَحْنُ | نُنْجِسُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْجِسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْجِسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنْجِسَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْجِسِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنْجِسَ |
| نَحْنُ | نُنْجِسَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْجِسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْجِسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنْجِسْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْجِسِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنْجِسْ |
| نَحْنُ | نُنْجِسْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْجِسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْجِسْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنْجِسِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنْجِسْنَ |