Conjugation of أنجم
to go away from or abandon Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِنْجَام |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَنْجَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنْجَمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَنْجَمَ |
| نَحْنُ | أَنْجَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنْجَمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَنْجَمُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنْجِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْجِمُ |
| هُوَ / هِيَ | يُنْجِمُ |
| نَحْنُ | نُنْجِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْجِمُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْجِمُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنْجِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْجِمَ |
| هُوَ / هِيَ | يُنْجِمَ |
| نَحْنُ | نُنْجِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْجِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْجِمُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنْجِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْجِمْ |
| هُوَ / هِيَ | يُنْجِمْ |
| نَحْنُ | نُنْجِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْجِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْجِمُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنْجِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنْجِمُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَنْجَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنْجَمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَنْجَمَتْ |
| نَحْنُ | أَنْجَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنْجَمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَنْجَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنْجِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْجِمِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُنْجِمُ |
| نَحْنُ | نُنْجِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْجِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْجِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنْجِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْجِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنْجِمَ |
| نَحْنُ | نُنْجِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْجِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْجِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنْجِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْجِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنْجِمْ |
| نَحْنُ | نُنْجِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْجِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْجِمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنْجِمِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنْجِمْنَ |