Conjugation of أنام
to lull to sleep, to put to bed, to put to sleep, to make lie down Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِنَامَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَنَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنَمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَنَامَ |
| نَحْنُ | أَنَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنَمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَنَامُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنِيمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنِيمُ |
| هُوَ / هِيَ | يُنِيمُ |
| نَحْنُ | نُنِيمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنِيمُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنِيمُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنِيمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنِيمَ |
| هُوَ / هِيَ | يُنِيمَ |
| نَحْنُ | نُنِيمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنِيمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنِيمُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنِمْ |
| هُوَ / هِيَ | يُنِمْ |
| نَحْنُ | نُنِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنِيمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنِيمُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنِيمُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَنَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنَمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَنَامَتْ |
| نَحْنُ | أَنَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنَمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَنَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنِيمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنِيمِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُنِيمُ |
| نَحْنُ | نُنِيمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنِيمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنِيمِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنِيمَ |
| نَحْنُ | نُنِيمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنِيمِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنِمْ |
| نَحْنُ | نُنِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنِمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنِيمِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنِمْنَ |