Conjugation of أفضل
to grant, to award, to bestow Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِفْضَال |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَفْضَلْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفْضَلْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَفْضَلَ |
| نَحْنُ | أَفْضَلْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفْضَلْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَفْضَلُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُفْضِلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْضِلُ |
| هُوَ / هِيَ | يُفْضِلُ |
| نَحْنُ | نُفْضِلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْضِلُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْضِلُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُفْضِلَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْضِلَ |
| هُوَ / هِيَ | يُفْضِلَ |
| نَحْنُ | نُفْضِلَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْضِلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْضِلُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُفْضِلْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْضِلْ |
| هُوَ / هِيَ | يُفْضِلْ |
| نَحْنُ | نُفْضِلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْضِلُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْضِلُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفْضِلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفْضِلُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَفْضَلْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفْضَلْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَفْضَلَتْ |
| نَحْنُ | أَفْضَلْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفْضَلْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَفْضَلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُفْضِلُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْضِلِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُفْضِلُ |
| نَحْنُ | نُفْضِلُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْضِلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْضِلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُفْضِلَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْضِلِي |
| هُوَ / هِيَ | تُفْضِلَ |
| نَحْنُ | نُفْضِلَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْضِلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْضِلْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُفْضِلْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْضِلِي |
| هُوَ / هِيَ | تُفْضِلْ |
| نَحْنُ | نُفْضِلْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْضِلْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْضِلْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفْضِلِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفْضِلْنَ |