Conjugation of أفضى
ʔaf.dˤaːto notify, to inform [with إِلَى (ʔilā) ‘whom’] Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِفْضَاء |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَفْضَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفْضَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَفْضَى |
| نَحْنُ | أَفْضَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفْضَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَفْضَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُفْضِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْضِي |
| هُوَ / هِيَ | يُفْضِي |
| نَحْنُ | نُفْضِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْضُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْضُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُفْضِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْضِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُفْضِيَ |
| نَحْنُ | نُفْضِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْضُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْضُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُفْضِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْضِ |
| هُوَ / هِيَ | يُفْضِ |
| نَحْنُ | نُفْضِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْضُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْضُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفْضِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفْضُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَفْضَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفْضَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَفْضَتْ |
| نَحْنُ | أَفْضَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفْضَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَفْضَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُفْضِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْضِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُفْضِي |
| نَحْنُ | نُفْضِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْضِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْضِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُفْضِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْضِي |
| هُوَ / هِيَ | تُفْضِيَ |
| نَحْنُ | نُفْضِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْضِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْضِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُفْضِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْضِي |
| هُوَ / هِيَ | تُفْضِ |
| نَحْنُ | نُفْضِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْضِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْضِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفْضِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفْضِينَ |