Conjugation of أغيا
ʔaɣ.jaːto reach or attain the utmost limit or zenith of excellence Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِغْيَاء |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَغْيَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَغْيَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَغْيَا |
| نَحْنُ | أَغْيَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَغْيَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَغْيَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُغْيِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغْيِي |
| هُوَ / هِيَ | يُغْيِي |
| نَحْنُ | نُغْيِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغْيُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُغْيُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُغْيِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغْيِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُغْيِيَ |
| نَحْنُ | نُغْيِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغْيُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُغْيُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُغْيِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغْيِ |
| هُوَ / هِيَ | يُغْيِ |
| نَحْنُ | نُغْيِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغْيُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُغْيُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَغْيِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَغْيُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَغْيَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَغْيَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَغْيَتْ |
| نَحْنُ | أَغْيَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَغْيَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَغْيَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُغْيِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغْيِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُغْيِي |
| نَحْنُ | نُغْيِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغْيِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُغْيِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُغْيِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغْيِي |
| هُوَ / هِيَ | تُغْيِيَ |
| نَحْنُ | نُغْيِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغْيِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُغْيِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُغْيِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغْيِي |
| هُوَ / هِيَ | تُغْيِ |
| نَحْنُ | نُغْيِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغْيِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُغْيِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَغْيِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَغْيِينَ |