Conjugation of أضحى
to set out (to do something), to commence (doing something) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِضْحَاء |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَضْحَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَضْحَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَضْحَى |
| نَحْنُ | أَضْحَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَضْحَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَضْحَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُضْحِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضْحِي |
| هُوَ / هِيَ | يُضْحِي |
| نَحْنُ | نُضْحِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضْحُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُضْحُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُضْحِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضْحِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُضْحِيَ |
| نَحْنُ | نُضْحِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضْحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُضْحُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُضْحِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضْحِ |
| هُوَ / هِيَ | يُضْحِ |
| نَحْنُ | نُضْحِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضْحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُضْحُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَضْحِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَضْحُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَضْحَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَضْحَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَضْحَتْ |
| نَحْنُ | أَضْحَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَضْحَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَضْحَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُضْحِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضْحِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُضْحِي |
| نَحْنُ | نُضْحِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضْحِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُضْحِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُضْحِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضْحِي |
| هُوَ / هِيَ | تُضْحِيَ |
| نَحْنُ | نُضْحِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضْحِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُضْحِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُضْحِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضْحِي |
| هُوَ / هِيَ | تُضْحِ |
| نَحْنُ | نُضْحِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضْحِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُضْحِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَضْحِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَضْحِينَ |