Conjugation of أضرب
to leave, to abandon, to turn away (from) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِضْرَاب |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَضْرَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَضْرَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَضْرَبَ |
| نَحْنُ | أَضْرَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَضْرَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَضْرَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُضْرِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضْرِبُ |
| هُوَ / هِيَ | يُضْرِبُ |
| نَحْنُ | نُضْرِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضْرِبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُضْرِبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُضْرِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضْرِبَ |
| هُوَ / هِيَ | يُضْرِبَ |
| نَحْنُ | نُضْرِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضْرِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُضْرِبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُضْرِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضْرِبْ |
| هُوَ / هِيَ | يُضْرِبْ |
| نَحْنُ | نُضْرِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضْرِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُضْرِبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَضْرِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَضْرِبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَضْرَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَضْرَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَضْرَبَتْ |
| نَحْنُ | أَضْرَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَضْرَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَضْرَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُضْرِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضْرِبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُضْرِبُ |
| نَحْنُ | نُضْرِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضْرِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُضْرِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُضْرِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضْرِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُضْرِبَ |
| نَحْنُ | نُضْرِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضْرِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُضْرِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُضْرِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضْرِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُضْرِبْ |
| نَحْنُ | نُضْرِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضْرِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُضْرِبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَضْرِبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَضْرِبْنَ |