Conjugation of أضب
to hide, to conceal, to abscond, to cover Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِضْبَاب |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَضْبَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَضْبَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَضَبَّ |
| نَحْنُ | أَضْبَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَضْبَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَضَبُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُضِبُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضِبُّ |
| هُوَ / هِيَ | يُضِبُّ |
| نَحْنُ | نُضِبُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضِبُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُضِبُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُضِبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضِبَّ |
| هُوَ / هِيَ | يُضِبَّ |
| نَحْنُ | نُضِبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضِبُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُضِبُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُضِبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضِبَّ |
| هُوَ / هِيَ | يُضِبَّ |
| نَحْنُ | نُضِبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضِبُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُضِبُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَضِبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَضِبُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَضْبَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَضْبَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَضَبَّتْ |
| نَحْنُ | أَضْبَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَضْبَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَضْبَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُضِبُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضِبِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُضِبُّ |
| نَحْنُ | نُضِبُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضْبِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُضْبِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُضِبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضِبِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُضِبَّ |
| نَحْنُ | نُضِبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضْبِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُضْبِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُضِبَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضِبِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُضِبَّ |
| نَحْنُ | نُضِبَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضْبِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُضْبِبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَضِبِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَضْبِبْنَ |