Conjugation of أضج
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِضْجَاج |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَضْجَجْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَضْجَجْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَضَجَّ |
| نَحْنُ | أَضْجَجْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَضْجَجْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَضَجُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُضِجُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضِجُّ |
| هُوَ / هِيَ | يُضِجُّ |
| نَحْنُ | نُضِجُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضِجُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُضِجُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُضِجَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضِجَّ |
| هُوَ / هِيَ | يُضِجَّ |
| نَحْنُ | نُضِجَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضِجُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُضِجُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُضِجَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضِجَّ |
| هُوَ / هِيَ | يُضِجَّ |
| نَحْنُ | نُضِجَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضِجُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُضِجُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَضِجَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَضِجُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَضْجَجْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَضْجَجْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَضَجَّتْ |
| نَحْنُ | أَضْجَجْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَضْجَجْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَضْجَجْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُضِجُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضِجِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُضِجُّ |
| نَحْنُ | نُضِجُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضْجِجْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُضْجِجْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُضِجَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضِجِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُضِجَّ |
| نَحْنُ | نُضِجَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضْجِجْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُضْجِجْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُضِجَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضِجِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُضِجَّ |
| نَحْنُ | نُضِجَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضْجِجْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُضْجِجْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَضِجِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَضْجِجْنَ |