Conjugation of أضاء
to enlighten (one's mind) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِضَاءَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَضَأْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَضَأْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَضَاءَ |
| نَحْنُ | أَضَأْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَضَأْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَضَائُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُضِيءُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضِيءُ |
| هُوَ / هِيَ | يُضِيءُ |
| نَحْنُ | نُضِيءُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضِيئُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُضِيئُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُضِيءَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضِيءَ |
| هُوَ / هِيَ | يُضِيءَ |
| نَحْنُ | نُضِيءَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضِيئُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُضِيئُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُضِئْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضِئْ |
| هُوَ / هِيَ | يُضِئْ |
| نَحْنُ | نُضِئْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضِيئُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُضِيئُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَضِئْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَضِيئُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَضَأْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَضَأْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَضَاءَتْ |
| نَحْنُ | أَضَأْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَضَأْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَضَأْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُضِيءُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضِيئِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُضِيءُ |
| نَحْنُ | نُضِيءُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضِئْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُضِئْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُضِيءَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضِيئِي |
| هُوَ / هِيَ | تُضِيءَ |
| نَحْنُ | نُضِيءَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضِئْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُضِئْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُضِئْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضِيئِي |
| هُوَ / هِيَ | تُضِئْ |
| نَحْنُ | نُضِئْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضِئْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُضِئْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَضِيئِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَضِئْنَ |