Conjugation of أضاع
ʔa.dˤaː.ʕato have great landed property, many estates Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِضَاعَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَضَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَضَعْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَضَاعَ |
| نَحْنُ | أَضَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَضَعْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَضَاعُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُضِيعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضِيعُ |
| هُوَ / هِيَ | يُضِيعُ |
| نَحْنُ | نُضِيعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضِيعُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُضِيعُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُضِيعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضِيعَ |
| هُوَ / هِيَ | يُضِيعَ |
| نَحْنُ | نُضِيعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضِيعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُضِيعُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُضِعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضِعْ |
| هُوَ / هِيَ | يُضِعْ |
| نَحْنُ | نُضِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضِيعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُضِيعُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَضِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَضِيعُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَضَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَضَعْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَضَاعَتْ |
| نَحْنُ | أَضَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَضَعْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَضَعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُضِيعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضِيعِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُضِيعُ |
| نَحْنُ | نُضِيعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُضِعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُضِيعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضِيعِي |
| هُوَ / هِيَ | تُضِيعَ |
| نَحْنُ | نُضِيعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُضِعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُضِعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُضِيعِي |
| هُوَ / هِيَ | تُضِعْ |
| نَحْنُ | نُضِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُضِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُضِعْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَضِيعِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَضِعْنَ |