Conjugation of أصن
to be fetid, to have a foul odour Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِصْنَان |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَصْنَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَصْنَنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَصَنَّ |
| نَحْنُ | أَصْنَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَصْنَنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَصَنُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُصِنُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصِنُّ |
| هُوَ / هِيَ | يُصِنُّ |
| نَحْنُ | نُصِنُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصِنُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُصِنُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُصِنَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصِنَّ |
| هُوَ / هِيَ | يُصِنَّ |
| نَحْنُ | نُصِنَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصِنُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُصِنُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُصِنَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصِنَّ |
| هُوَ / هِيَ | يُصِنَّ |
| نَحْنُ | نُصِنَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصِنُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُصِنُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَصِنَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَصِنُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَصْنَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَصْنَنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَصَنَّتْ |
| نَحْنُ | أَصْنَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَصْنَنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَصْنَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُصِنُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصِنِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُصِنُّ |
| نَحْنُ | نُصِنُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصْنِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُصْنِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُصِنَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصِنِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُصِنَّ |
| نَحْنُ | نُصِنَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصْنِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُصْنِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُصِنَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصِنِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُصِنَّ |
| نَحْنُ | نُصِنَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصْنِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُصْنِنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَصِنِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَصْنِنَّ |