مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِصْهَاب |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَصْهَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَصْهَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَصْهَبَ |
| نَحْنُ | أَصْهَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَصْهَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَصْهَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُصْهِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصْهِبُ |
| هُوَ / هِيَ | يُصْهِبُ |
| نَحْنُ | نُصْهِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصْهِبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُصْهِبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُصْهِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصْهِبَ |
| هُوَ / هِيَ | يُصْهِبَ |
| نَحْنُ | نُصْهِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصْهِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُصْهِبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُصْهِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصْهِبْ |
| هُوَ / هِيَ | يُصْهِبْ |
| نَحْنُ | نُصْهِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصْهِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُصْهِبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَصْهِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَصْهِبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَصْهَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَصْهَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَصْهَبَتْ |
| نَحْنُ | أَصْهَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَصْهَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَصْهَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُصْهِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصْهِبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُصْهِبُ |
| نَحْنُ | نُصْهِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصْهِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُصْهِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُصْهِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصْهِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُصْهِبَ |
| نَحْنُ | نُصْهِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصْهِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُصْهِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُصْهِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصْهِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُصْهِبْ |
| نَحْنُ | نُصْهِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصْهِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُصْهِبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَصْهِبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَصْهِبْنَ |