Conjugation of أصدق
to fix a dower Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِصْدَاق |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَصْدَقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَصْدَقْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَصْدَقَ |
| نَحْنُ | أَصْدَقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَصْدَقْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَصْدَقُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُصْدِقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصْدِقُ |
| هُوَ / هِيَ | يُصْدِقُ |
| نَحْنُ | نُصْدِقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصْدِقُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُصْدِقُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُصْدِقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصْدِقَ |
| هُوَ / هِيَ | يُصْدِقَ |
| نَحْنُ | نُصْدِقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصْدِقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُصْدِقُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُصْدِقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصْدِقْ |
| هُوَ / هِيَ | يُصْدِقْ |
| نَحْنُ | نُصْدِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصْدِقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُصْدِقُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَصْدِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَصْدِقُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَصْدَقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَصْدَقْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَصْدَقَتْ |
| نَحْنُ | أَصْدَقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَصْدَقْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَصْدَقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُصْدِقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصْدِقِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُصْدِقُ |
| نَحْنُ | نُصْدِقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصْدِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُصْدِقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُصْدِقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصْدِقِي |
| هُوَ / هِيَ | تُصْدِقَ |
| نَحْنُ | نُصْدِقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصْدِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُصْدِقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُصْدِقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُصْدِقِي |
| هُوَ / هِيَ | تُصْدِقْ |
| نَحْنُ | نُصْدِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُصْدِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُصْدِقْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَصْدِقِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَصْدِقْنَ |