Conjugation of أسكر
to intoxicate Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِسْكَار |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَسْكَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسْكَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَسْكَرَ |
| نَحْنُ | أَسْكَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسْكَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَسْكَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسْكِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسْكِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُسْكِرُ |
| نَحْنُ | نُسْكِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسْكِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسْكِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسْكِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسْكِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُسْكِرَ |
| نَحْنُ | نُسْكِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسْكِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسْكِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسْكِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسْكِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُسْكِرْ |
| نَحْنُ | نُسْكِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسْكِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسْكِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسْكِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسْكِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَسْكَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسْكَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَسْكَرَتْ |
| نَحْنُ | أَسْكَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسْكَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَسْكَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسْكِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسْكِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُسْكِرُ |
| نَحْنُ | نُسْكِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسْكِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسْكِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسْكِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسْكِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسْكِرَ |
| نَحْنُ | نُسْكِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسْكِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسْكِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسْكِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسْكِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسْكِرْ |
| نَحْنُ | نُسْكِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسْكِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسْكِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسْكِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسْكِرْنَ |