Conjugation of أسكن
to settle, lodge (someone) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِسْكَان |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَسْكَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسْكَنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَسْكَنَ |
| نَحْنُ | أَسْكَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسْكَنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَسْكَنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسْكِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسْكِنُ |
| هُوَ / هِيَ | يُسْكِنُ |
| نَحْنُ | نُسْكِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسْكِنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسْكِنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسْكِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسْكِنَ |
| هُوَ / هِيَ | يُسْكِنَ |
| نَحْنُ | نُسْكِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسْكِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسْكِنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسْكِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسْكِنْ |
| هُوَ / هِيَ | يُسْكِنْ |
| نَحْنُ | نُسْكِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسْكِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسْكِنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسْكِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسْكِنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَسْكَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسْكَنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَسْكَنَتْ |
| نَحْنُ | أَسْكَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسْكَنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَسْكَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسْكِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسْكِنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُسْكِنُ |
| نَحْنُ | نُسْكِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسْكِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسْكِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسْكِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسْكِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسْكِنَ |
| نَحْنُ | نُسْكِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسْكِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسْكِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسْكِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسْكِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسْكِنْ |
| نَحْنُ | نُسْكِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسْكِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسْكِنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسْكِنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسْكِنَّ |