Conjugation of أسعد
to make happy Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِسْعَاد |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَسْعَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسْعَدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَسْعَدَ |
| نَحْنُ | أَسْعَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسْعَدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَسْعَدُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسْعِدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسْعِدُ |
| هُوَ / هِيَ | يُسْعِدُ |
| نَحْنُ | نُسْعِدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسْعِدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسْعِدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسْعِدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسْعِدَ |
| هُوَ / هِيَ | يُسْعِدَ |
| نَحْنُ | نُسْعِدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسْعِدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسْعِدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسْعِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسْعِدْ |
| هُوَ / هِيَ | يُسْعِدْ |
| نَحْنُ | نُسْعِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسْعِدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسْعِدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسْعِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسْعِدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَسْعَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسْعَدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَسْعَدَتْ |
| نَحْنُ | أَسْعَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسْعَدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَسْعَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسْعِدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسْعِدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُسْعِدُ |
| نَحْنُ | نُسْعِدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسْعِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسْعِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسْعِدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسْعِدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسْعِدَ |
| نَحْنُ | نُسْعِدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسْعِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسْعِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسْعِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسْعِدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسْعِدْ |
| نَحْنُ | نُسْعِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسْعِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسْعِدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسْعِدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسْعِدْنَ |