Conjugation of أسعف
to provide first aid Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِسْعَاف |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَسْعَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسْعَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَسْعَفَ |
| نَحْنُ | أَسْعَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسْعَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَسْعَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسْعِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسْعِفُ |
| هُوَ / هِيَ | يُسْعِفُ |
| نَحْنُ | نُسْعِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسْعِفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسْعِفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسْعِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسْعِفَ |
| هُوَ / هِيَ | يُسْعِفَ |
| نَحْنُ | نُسْعِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسْعِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسْعِفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسْعِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسْعِفْ |
| هُوَ / هِيَ | يُسْعِفْ |
| نَحْنُ | نُسْعِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسْعِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسْعِفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسْعِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسْعِفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَسْعَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسْعَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَسْعَفَتْ |
| نَحْنُ | أَسْعَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسْعَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَسْعَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسْعِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسْعِفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُسْعِفُ |
| نَحْنُ | نُسْعِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسْعِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسْعِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسْعِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسْعِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسْعِفَ |
| نَحْنُ | نُسْعِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسْعِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسْعِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسْعِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسْعِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسْعِفْ |
| نَحْنُ | نُسْعِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسْعِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسْعِفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسْعِفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسْعِفْنَ |