مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِسْدَاء |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَسْدَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسْدَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَسْدَى |
| نَحْنُ | أَسْدَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسْدَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَسْدَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسْدِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسْدِي |
| هُوَ / هِيَ | يُسْدِي |
| نَحْنُ | نُسْدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسْدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسْدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسْدِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسْدِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُسْدِيَ |
| نَحْنُ | نُسْدِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسْدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسْدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسْدِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسْدِ |
| هُوَ / هِيَ | يُسْدِ |
| نَحْنُ | نُسْدِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسْدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُسْدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسْدِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسْدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَسْدَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسْدَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَسْدَتْ |
| نَحْنُ | أَسْدَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسْدَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَسْدَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُسْدِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسْدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُسْدِي |
| نَحْنُ | نُسْدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسْدِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسْدِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُسْدِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسْدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسْدِيَ |
| نَحْنُ | نُسْدِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسْدِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسْدِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُسْدِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُسْدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُسْدِ |
| نَحْنُ | نُسْدِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُسْدِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُسْدِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسْدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسْدِينَ |