Conjugation of أسر
to tell in confidence, to confide in, to reveal, to tell under one’s breath, to whisper Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | أَسْر |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَسَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَسَرَ |
| نَحْنُ | أَسَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَسَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | آسِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْسِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَأْسِرُ |
| نَحْنُ | نَأْسِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْسِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْسِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | آسِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْسِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَأْسِرَ |
| نَحْنُ | نَأْسِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْسِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْسِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | آسِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْسِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَأْسِرْ |
| نَحْنُ | نَأْسِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْسِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْسِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِئْسِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِئْسِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَسَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَسَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَسَرَتْ |
| نَحْنُ | أَسَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَسَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَسَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | آسِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْسِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَأْسِرُ |
| نَحْنُ | نَأْسِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْسِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْسِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | آسِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْسِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَأْسِرَ |
| نَحْنُ | نَأْسِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْسِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْسِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | آسِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْسِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَأْسِرْ |
| نَحْنُ | نَأْسِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْسِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْسِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِئْسِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِئْسِرْنَ |