Conjugation of أرضع
to nurse, to suckle Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِرْضَاع |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَرْضَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَرْضَعْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَرْضَعَ |
| نَحْنُ | أَرْضَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَرْضَعْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَرْضَعُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُرْضِعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرْضِعُ |
| هُوَ / هِيَ | يُرْضِعُ |
| نَحْنُ | نُرْضِعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرْضِعُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرْضِعُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُرْضِعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرْضِعَ |
| هُوَ / هِيَ | يُرْضِعَ |
| نَحْنُ | نُرْضِعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرْضِعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُرْضِعُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُرْضِعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرْضِعْ |
| هُوَ / هِيَ | يُرْضِعْ |
| نَحْنُ | نُرْضِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرْضِعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُرْضِعُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَرْضِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَرْضِعُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَرْضَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَرْضَعْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَرْضَعَتْ |
| نَحْنُ | أَرْضَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَرْضَعْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَرْضَعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُرْضِعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرْضِعِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُرْضِعُ |
| نَحْنُ | نُرْضِعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرْضِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرْضِعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُرْضِعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرْضِعِي |
| هُوَ / هِيَ | تُرْضِعَ |
| نَحْنُ | نُرْضِعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرْضِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرْضِعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُرْضِعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرْضِعِي |
| هُوَ / هِيَ | تُرْضِعْ |
| نَحْنُ | نُرْضِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرْضِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرْضِعْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَرْضِعِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَرْضِعْنَ |