Conjugation of أرضى
to satisfy, to please Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِرْضَاء |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَرْضَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَرْضَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَرْضَى |
| نَحْنُ | أَرْضَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَرْضَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَرْضَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُرْضِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرْضِي |
| هُوَ / هِيَ | يُرْضِي |
| نَحْنُ | نُرْضِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرْضُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرْضُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُرْضِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرْضِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُرْضِيَ |
| نَحْنُ | نُرْضِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرْضُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُرْضُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُرْضِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرْضِ |
| هُوَ / هِيَ | يُرْضِ |
| نَحْنُ | نُرْضِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرْضُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُرْضُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَرْضِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَرْضُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَرْضَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَرْضَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَرْضَتْ |
| نَحْنُ | أَرْضَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَرْضَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَرْضَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُرْضِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرْضِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُرْضِي |
| نَحْنُ | نُرْضِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرْضِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرْضِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُرْضِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرْضِي |
| هُوَ / هِيَ | تُرْضِيَ |
| نَحْنُ | نُرْضِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرْضِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرْضِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُرْضِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُرْضِي |
| هُوَ / هِيَ | تُرْضِ |
| نَحْنُ | نُرْضِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُرْضِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُرْضِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَرْضِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَرْضِينَ |