Conjugation of أذوى
ʔað.waːto cause to shrivel, wither, decay, wilt, wizen Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِذْوَاء |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَذْوَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَذْوَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَذْوَى |
| نَحْنُ | أَذْوَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَذْوَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَذْوَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُذْوِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُذْوِي |
| هُوَ / هِيَ | يُذْوِي |
| نَحْنُ | نُذْوِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُذْوُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُذْوُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُذْوِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُذْوِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُذْوِيَ |
| نَحْنُ | نُذْوِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُذْوُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُذْوُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُذْوِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُذْوِ |
| هُوَ / هِيَ | يُذْوِ |
| نَحْنُ | نُذْوِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُذْوُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُذْوُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَذْوِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَذْوُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَذْوَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَذْوَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَذْوَتْ |
| نَحْنُ | أَذْوَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَذْوَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَذْوَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُذْوِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُذْوِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُذْوِي |
| نَحْنُ | نُذْوِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُذْوِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُذْوِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُذْوِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُذْوِي |
| هُوَ / هِيَ | تُذْوِيَ |
| نَحْنُ | نُذْوِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُذْوِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُذْوِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُذْوِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُذْوِي |
| هُوَ / هِيَ | تُذْوِ |
| نَحْنُ | نُذْوِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُذْوِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُذْوِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَذْوِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَذْوِينَ |