مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِيذَاء |
الْمَاضِي
| أَنَا | آذَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | آذَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | آذَى |
| نَحْنُ | آذَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | آذَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | آذَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوذِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤْذِي |
| هُوَ / هِيَ | يُؤْذِي |
| نَحْنُ | نُؤْذِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤْذُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤْذُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوذِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤْذِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُؤْذِيَ |
| نَحْنُ | نُؤْذِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤْذُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤْذُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوذِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤْذِ |
| هُوَ / هِيَ | يُؤْذِ |
| نَحْنُ | نُؤْذِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤْذُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤْذُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | آذِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | آذُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | آذَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | آذَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | آذَتْ |
| نَحْنُ | آذَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | آذَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | آذَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوذِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤْذِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُؤْذِي |
| نَحْنُ | نُؤْذِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤْذِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤْذِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوذِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤْذِي |
| هُوَ / هِيَ | تُؤْذِيَ |
| نَحْنُ | نُؤْذِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤْذِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤْذِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوذِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُؤْذِي |
| هُوَ / هِيَ | تُؤْذِ |
| نَحْنُ | نُؤْذِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُؤْذِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُؤْذِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | آذِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | آذِينَ |