مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | أَذَن |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَذِنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَذِنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَذِنَ |
| نَحْنُ | أَذِنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَذِنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَذِنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | آذَنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْذَنُ |
| هُوَ / هِيَ | يَأْذَنُ |
| نَحْنُ | نَأْذَنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْذَنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْذَنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | آذَنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْذَنَ |
| هُوَ / هِيَ | يَأْذَنَ |
| نَحْنُ | نَأْذَنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْذَنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْذَنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | آذَنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْذَنْ |
| هُوَ / هِيَ | يَأْذَنْ |
| نَحْنُ | نَأْذَنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْذَنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْذَنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِئْذَنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِئْذَنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَذِنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَذِنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَذِنَتْ |
| نَحْنُ | أَذِنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَذِنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَذِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | آذَنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْذَنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَأْذَنُ |
| نَحْنُ | نَأْذَنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْذَنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْذَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | آذَنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْذَنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَأْذَنَ |
| نَحْنُ | نَأْذَنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْذَنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْذَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | آذَنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْذَنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَأْذَنْ |
| نَحْنُ | نَأْذَنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْذَنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْذَنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِئْذَنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِئْذَنَّ |