Conjugation of أخطر
to inform, to notify, to alert Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِخْطَار |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَخْطَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَخْطَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَخْطَرَ |
| نَحْنُ | أَخْطَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَخْطَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَخْطَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُخْطِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخْطِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُخْطِرُ |
| نَحْنُ | نُخْطِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخْطِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخْطِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُخْطِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخْطِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُخْطِرَ |
| نَحْنُ | نُخْطِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخْطِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُخْطِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُخْطِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخْطِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُخْطِرْ |
| نَحْنُ | نُخْطِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخْطِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُخْطِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَخْطِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَخْطِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَخْطَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَخْطَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَخْطَرَتْ |
| نَحْنُ | أَخْطَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَخْطَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَخْطَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُخْطِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخْطِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُخْطِرُ |
| نَحْنُ | نُخْطِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخْطِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخْطِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُخْطِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخْطِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُخْطِرَ |
| نَحْنُ | نُخْطِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخْطِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخْطِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُخْطِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخْطِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُخْطِرْ |
| نَحْنُ | نُخْطِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخْطِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخْطِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَخْطِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَخْطِرْنَ |