Conjugation of أخطف
to seize, to take, to carry off by force Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِخْطَاف |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَخْطَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَخْطَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَخْطَفَ |
| نَحْنُ | أَخْطَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَخْطَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَخْطَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُخْطِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخْطِفُ |
| هُوَ / هِيَ | يُخْطِفُ |
| نَحْنُ | نُخْطِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخْطِفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخْطِفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُخْطِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخْطِفَ |
| هُوَ / هِيَ | يُخْطِفَ |
| نَحْنُ | نُخْطِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخْطِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُخْطِفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُخْطِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخْطِفْ |
| هُوَ / هِيَ | يُخْطِفْ |
| نَحْنُ | نُخْطِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخْطِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُخْطِفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَخْطِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَخْطِفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَخْطَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَخْطَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَخْطَفَتْ |
| نَحْنُ | أَخْطَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَخْطَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَخْطَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُخْطِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخْطِفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُخْطِفُ |
| نَحْنُ | نُخْطِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخْطِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخْطِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُخْطِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخْطِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تُخْطِفَ |
| نَحْنُ | نُخْطِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخْطِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخْطِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُخْطِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُخْطِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تُخْطِفْ |
| نَحْنُ | نُخْطِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُخْطِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُخْطِفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَخْطِفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَخْطِفْنَ |