Conjugation of أحنك
ʔaħ.na.kato attain experience, to become trained, to gain discipline Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِحْنَاك |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَحْنَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَحْنَكْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَحْنَكَ |
| نَحْنُ | أَحْنَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَحْنَكْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَحْنَكُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحْنِكُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحْنِكُ |
| هُوَ / هِيَ | يُحْنِكُ |
| نَحْنُ | نُحْنِكُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْنِكُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْنِكُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحْنِكَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحْنِكَ |
| هُوَ / هِيَ | يُحْنِكَ |
| نَحْنُ | نُحْنِكَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْنِكُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْنِكُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحْنِكْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحْنِكْ |
| هُوَ / هِيَ | يُحْنِكْ |
| نَحْنُ | نُحْنِكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْنِكُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْنِكُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَحْنِكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَحْنِكُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَحْنَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَحْنَكْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَحْنَكَتْ |
| نَحْنُ | أَحْنَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَحْنَكْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَحْنَكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحْنِكُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحْنِكِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُحْنِكُ |
| نَحْنُ | نُحْنِكُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْنِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْنِكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحْنِكَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحْنِكِي |
| هُوَ / هِيَ | تُحْنِكَ |
| نَحْنُ | نُحْنِكَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْنِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْنِكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحْنِكْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحْنِكِي |
| هُوَ / هِيَ | تُحْنِكْ |
| نَحْنُ | نُحْنِكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْنِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْنِكْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَحْنِكِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَحْنِكْنَ |