Conjugation of أحرى
to make worthy Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِحْرَاء |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَحْرَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَحْرَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَحْرَى |
| نَحْنُ | أَحْرَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَحْرَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَحْرَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحْرِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحْرِي |
| هُوَ / هِيَ | يُحْرِي |
| نَحْنُ | نُحْرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحْرِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحْرِيَ |
| هُوَ / هِيَ | يُحْرِيَ |
| نَحْنُ | نُحْرِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحْرِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحْرِ |
| هُوَ / هِيَ | يُحْرِ |
| نَحْنُ | نُحْرِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَحْرِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَحْرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَحْرَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَحْرَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَحْرَتْ |
| نَحْنُ | أَحْرَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَحْرَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَحْرَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحْرِي |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحْرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُحْرِي |
| نَحْنُ | نُحْرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْرِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْرِينَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحْرِيَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحْرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُحْرِيَ |
| نَحْنُ | نُحْرِيَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْرِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْرِينَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحْرِ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحْرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُحْرِ |
| نَحْنُ | نُحْرِ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْرِينَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْرِينَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَحْرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَحْرِينَ |