مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِحْسَاس |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَحْسَسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَحْسَسْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَحَسَّ |
| نَحْنُ | أَحْسَسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَحْسَسْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَحَسُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحِسُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحِسُّ |
| هُوَ / هِيَ | يُحِسُّ |
| نَحْنُ | نُحِسُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحِسُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحِسُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحِسَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحِسَّ |
| هُوَ / هِيَ | يُحِسَّ |
| نَحْنُ | نُحِسَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحِسُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحِسُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحِسَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحِسَّ |
| هُوَ / هِيَ | يُحِسَّ |
| نَحْنُ | نُحِسَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحِسُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحِسُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَحِسَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَحِسُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَحْسَسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَحْسَسْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَحَسَّتْ |
| نَحْنُ | أَحْسَسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَحْسَسْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَحْسَسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحِسُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحِسِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُحِسُّ |
| نَحْنُ | نُحِسُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْسِسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْسِسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحِسَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحِسِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُحِسَّ |
| نَحْنُ | نُحِسَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْسِسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْسِسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحِسَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحِسِّي |
| هُوَ / هِيَ | تُحِسَّ |
| نَحْنُ | نُحِسَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحْسِسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحْسِسْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَحِسِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَحْسِسْنَ |