مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | أَبَه |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَبَهْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَبَهْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَبَهَ |
| نَحْنُ | أَبَهْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَبَهْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَبَهُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | آبَهُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْبَهُ |
| هُوَ / هِيَ | يَأْبَهُ |
| نَحْنُ | نَأْبَهُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْبَهُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْبَهُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | آبَهَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْبَهَ |
| هُوَ / هِيَ | يَأْبَهَ |
| نَحْنُ | نَأْبَهَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْبَهُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْبَهُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | آبَهْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْبَهْ |
| هُوَ / هِيَ | يَأْبَهْ |
| نَحْنُ | نَأْبَهْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْبَهُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْبَهُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِئْبَهْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِئْبَهُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَبَهْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَبَهْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَبَهَتْ |
| نَحْنُ | أَبَهْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَبَهْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَبَهْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | آبَهُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْبَهِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَأْبَهُ |
| نَحْنُ | نَأْبَهُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْبَهْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْبَهْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | آبَهَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْبَهِي |
| هُوَ / هِيَ | تَأْبَهَ |
| نَحْنُ | نَأْبَهَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْبَهْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْبَهْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | آبَهْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْبَهِي |
| هُوَ / هِيَ | تَأْبَهْ |
| نَحْنُ | نَأْبَهْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْبَهْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْبَهْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِئْبَهِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِئْبَهْنَ |