Conjugation of أبغض
to hate Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِبْغَاض |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَبْغَضْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَبْغَضْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَبْغَضَ |
| نَحْنُ | أَبْغَضْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَبْغَضْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَبْغَضُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبْغِضُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبْغِضُ |
| هُوَ / هِيَ | يُبْغِضُ |
| نَحْنُ | نُبْغِضُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبْغِضُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبْغِضُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبْغِضَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبْغِضَ |
| هُوَ / هِيَ | يُبْغِضَ |
| نَحْنُ | نُبْغِضَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبْغِضُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبْغِضُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبْغِضْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبْغِضْ |
| هُوَ / هِيَ | يُبْغِضْ |
| نَحْنُ | نُبْغِضْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبْغِضُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبْغِضُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَبْغِضْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَبْغِضُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَبْغَضْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَبْغَضْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَبْغَضَتْ |
| نَحْنُ | أَبْغَضْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَبْغَضْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَبْغَضْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبْغِضُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبْغِضِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُبْغِضُ |
| نَحْنُ | نُبْغِضُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبْغِضْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبْغِضْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبْغِضَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبْغِضِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبْغِضَ |
| نَحْنُ | نُبْغِضَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبْغِضْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبْغِضْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبْغِضْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبْغِضِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبْغِضْ |
| نَحْنُ | نُبْغِضْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبْغِضْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبْغِضْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَبْغِضِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَبْغِضْنَ |