Conjugation of آض
to turn into, to become Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | أَيْض |
الْمَاضِي
| أَنَا | إِضْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | إِضْتَ |
| هُوَ / هِيَ | آضَ |
| نَحْنُ | إِضْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | إِضْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | آضُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَئِيضُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَئِيضُ |
| هُوَ / هِيَ | يَئِيضُ |
| نَحْنُ | نَئِيضُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَئِيضُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَئِيضُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَئِيضَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَئِيضَ |
| هُوَ / هِيَ | يَئِيضَ |
| نَحْنُ | نَئِيضَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَئِيضُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَئِيضُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَئِضْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَئِضْ |
| هُوَ / هِيَ | يَئِضْ |
| نَحْنُ | نَئِضْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَئِيضُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَئِيضُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | إِضْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | إِيضُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | إِضْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | إِضْتِ |
| هُوَ / هِيَ | آضَتْ |
| نَحْنُ | إِضْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | إِضْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | إِضْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَئِيضُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَئِيضِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَئِيضُ |
| نَحْنُ | نَئِيضُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَئِضْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَئِضْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَئِيضَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَئِيضِي |
| هُوَ / هِيَ | تَئِيضَ |
| نَحْنُ | نَئِيضَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَئِضْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَئِضْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَئِضْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَئِيضِي |
| هُوَ / هِيَ | تَئِضْ |
| نَحْنُ | نَئِضْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَئِضْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَئِضْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | إِيضِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | إِضْنَ |