Conjugation of أبا
to father Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | أُبُوَّة |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَبَوْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَبَوْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَبَا |
| نَحْنُ | أَبَوْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَبَوْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَبَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | آبُو |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْبُو |
| هُوَ / هِيَ | يَأْبُو |
| نَحْنُ | نَأْبُو |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | آبُوَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْبُوَ |
| هُوَ / هِيَ | يَأْبُوَ |
| نَحْنُ | نَأْبُوَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | آبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْبُ |
| هُوَ / هِيَ | يَأْبُ |
| نَحْنُ | نَأْبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُؤْبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُؤْبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَبَوْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَبَوْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَبَتْ |
| نَحْنُ | أَبَوْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَبَوْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَبَوْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | آبُو |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَأْبُو |
| نَحْنُ | نَأْبُو |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | آبُوَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَأْبُوَ |
| نَحْنُ | نَأْبُوَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | آبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَأْبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَأْبُ |
| نَحْنُ | نَأْبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَأْبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَأْبُونَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُؤْبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُؤْبُونَ |