Conjugation of أباح
ʔa.baː.ħato allow, to legitimise, to legalise, to authorize Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِبَاحَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَبَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَبَحْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَبَاحَ |
| نَحْنُ | أَبَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَبَحْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَبَاحُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبِيحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبِيحُ |
| هُوَ / هِيَ | يُبِيحُ |
| نَحْنُ | نُبِيحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبِيحُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبِيحُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبِيحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبِيحَ |
| هُوَ / هِيَ | يُبِيحَ |
| نَحْنُ | نُبِيحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبِيحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبِيحُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبِحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبِحْ |
| هُوَ / هِيَ | يُبِحْ |
| نَحْنُ | نُبِحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبِيحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبِيحُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَبِحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَبِيحُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَبَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَبَحْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَبَاحَتْ |
| نَحْنُ | أَبَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَبَحْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَبَحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبِيحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبِيحِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُبِيحُ |
| نَحْنُ | نُبِيحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبِحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبِحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبِيحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبِيحِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبِيحَ |
| نَحْنُ | نُبِيحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبِحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبِحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبِحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبِيحِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبِحْ |
| نَحْنُ | نُبِحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبِحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبِحْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَبِيحِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَبِحْنَ |