Conjugation of тямити
[ˈtʲamete]to be well versed (in), to know one's way around, to be skilled (in) Ver definición completa →
Недоконаний вид
Інфінітив
| — | тя́мити |
Теперішній час
| я | тя́млю |
| ти | тя́миш |
| він / вона / воно | тя́мить |
| ми | тя́мим |
| ви | тя́мите |
| вони | тя́млять |
Минулий час
| він | тя́мив |
| вона | тя́мила |
| воно | тя́мило |
| вони | тя́мили |
Майбутній час
| я | тя́митиму |
| ти | тя́митимеш |
| він / вона / воно | тя́митиме |
| ми | тя́митимемо |
| ви | тя́митимете |
| вони | тя́митимуть |
Наказовий спосіб
| ти | тям |
| ви | тя́мте |