Conjugation of utanmak
/u.tanˈmak/Onursuz sayılacak veya gülünç olacak bir duruma düşmekten üzüntü duymak; arlanmak, mahcup olmak Ver definición completa →
Çekim
Mastar
| — | utanmak |
Şimdiki zaman
| ben | utanıyorum |
| sen | utanıyorsun |
| o | utanıyor |
| biz | utanıyoruz |
| siz | utanıyorsunuz |
| onlar | utanıyorlar |
Geniş zaman
| ben | utanırım |
| sen | utanırsın |
| o | utanır |
| biz | utanırız |
| siz | utanırsınız |
| onlar | utanırlar |
Görülen geçmiş zaman (-di)
| ben | utandım |
| sen | utandın |
| o | utandı |
| biz | utandık |
| siz | utandınız |
| onlar | utandılar |
Öğrenilen geçmiş zaman (-miş)
| ben | utanmışım |
| sen | utanmışsın |
| o | utanmış |
| biz | utanmışız |
| siz | utanmışsınız |
| onlar | utanmışlar |
Gelecek zaman
| ben | utanacağım |
| sen | utanacaksın |
| o | utanacak |
| biz | utanacağız |
| siz | utanacaksınız |
| onlar | utanacaklar |
Gereklilik kipi
| ben | utanmalıyım |
| sen | utanmalısın |
| o | utanmalı |
| biz | utanmalıyız |
| siz | utanmalısınız |
| onlar | utanmalılar |
İstek kipi
| sen | utanasın |
| o | utana |
| biz | utanalım |
| siz | utanasınız |
| onlar | utanalar |
Emir kipi
| sen | utan |
| o | utansın |
| siz | utanın |
| onlar | utansınlar |