Conjugation of suçlamak
/[sut͡ʃlaˈmak]/bir kişinin herhangi bir suç işlediğini öne sürmek, itham etmek Ver definición completa →
Çekim
Mastar
| — | suçlamak |
Şimdiki zaman
| ben | suçlayabiliyorum |
| sen | suçlayabiliyorsun |
| o | suçlayabiliyor |
| biz | suçlayabiliyoruz |
| siz | suçlayabiliyorsunuz |
| onlar | suçlayabiliyorlar |
Geniş zaman
| ben | suçlarım |
| sen | suçlarsın |
| o | suçlardın |
| biz | suçlarız |
| siz | suçlarsınız |
| onlar | suçlar |
Görülen geçmiş zaman (-di)
| ben | suçladım |
| sen | suçladın |
| o | suçladı |
| biz | suçladık |
| siz | suçladınız |
| onlar | suçladılar |
Öğrenilen geçmiş zaman (-miş)
| ben | suçlamışım |
| sen | suçlamışsın |
| o | suçlamış |
| biz | suçlamışız |
| siz | suçlamışsınız |
| onlar | suçlamışlar |
Gelecek zaman
| ben | suçlayacağım |
| sen | suçlayacaksın |
| o | suçlayacak |
| biz | suçlayacağız |
| siz | suçlayacaksınız |
| onlar | suçlayacaklar |
Gereklilik kipi
| ben | suçlamalıyım |
| sen | suçlamalısın |
| o | suçlamalı |
| biz | suçlamalıyız |
| siz | suçlamalısınız |
| onlar | suçlamalılar |
İstek kipi
| sen | suçlayasın |
| o | suçlaya |
| biz | suçlayalım |
| siz | suçlayasınız |
| onlar | suçlayalar |
Emir kipi
| sen | suçla |
| o | suçlasın |
| siz | suçlayın |
| onlar | suçlasınlar |